po-lo-no-fo-by

polonofoby (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: polonofob

słowoliczbaprzypadekrodzaj
polonofobpojedyncza mianownikmęski osobowy
polonofobapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
polonofobapojedyncza biernikmęski osobowy
polonofobachmnoga miejscownikmęski osobowy
polonofobamimnoga narzędnikmęski osobowy
polonofobempojedyncza narzędnikmęski osobowy
polonofobimnoga mianownikmęski osobowy
polonofobimnoga wołaczmęski osobowy
polonofobiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
polonofobiepojedyncza wołaczmęski osobowy
polonofobommnoga celownikmęski osobowy
polonofobowipojedyncza celownikmęski osobowy
polonofobowiemnoga mianownikmęski osobowy
polonofobowiemnoga wołaczmęski osobowy
polonofobówmnoga dopełniaczmęski osobowy
polonofobówmnoga biernikmęski osobowy
polonofobymnoga mianownikmęski zwierzęcy
polonofobymnoga biernikmęski zwierzęcy
polonofobymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz