po-low-ni-kom

polownikom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: polownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
polownicymnoga mianownikmęski osobowy
polownicymnoga wołaczmęski osobowy
polownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
polownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
polownikapojedyncza biernikmęski osobowy
polownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
polownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
polownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
polownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
polownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
polownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
polownikommnoga celownikmęski osobowy
polownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
polownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
polownikówmnoga biernikmęski osobowy
polownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
polownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz