po-lu-bie-niec

polubieniec (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: polubieniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
polubieniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
polubieńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
polubieńcapojedyncza biernikmęski osobowy
polubieńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
polubieńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
polubieńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
polubieńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
polubieńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
polubieńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
polubieńcommnoga celownikmęski osobowy
polubieńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
polubieńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
polubieńcówmnoga biernikmęski osobowy
polubieńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
polubieńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
polubieńcymnoga mianownikmęski osobowy
polubieńcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz