po-mor-ka-mi

pomorkami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pomorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pomorekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pomorekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pomorkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pomorkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pomorkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pomorkimnoga mianownikmęski rzeczowy
pomorkimnoga biernikmęski rzeczowy
pomorkimnoga wołaczmęski rzeczowy
pomorkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pomorkommnoga celownikmęski rzeczowy
pomorkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pomorkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pomorkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pomorkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz