po-nie-wier-co

poniewierco (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: poniewierca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poniewiercapojedyncza mianownikmęski osobowy
poniewiercachmnoga miejscownikmęski osobowy
poniewiercamimnoga narzędnikmęski osobowy
poniewiercąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
poniewiercemnoga mianownikmęski zwierzęcy
poniewiercemnoga biernikmęski zwierzęcy
poniewiercemnoga wołaczmęski zwierzęcy
poniewiercępojedyncza biernikmęski osobowy
poniewiercopojedyncza wołaczmęski osobowy
poniewiercommnoga celownikmęski osobowy
poniewiercówmnoga dopełniaczmęski osobowy
poniewiercówmnoga biernikmęski osobowy
poniewiercymnoga mianownikmęski osobowy
poniewiercymnoga wołaczmęski osobowy
poniewiercypojedyncza celownikmęski osobowy
poniewiercypojedyncza miejscownikmęski osobowy
poniewiercypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz