po-ni-te-ry

ponitery (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: poniter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poniterpojedyncza mianownikmęski osobowy
poniterapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
poniterapojedyncza biernikmęski osobowy
poniterachmnoga miejscownikmęski osobowy
poniteramimnoga narzędnikmęski osobowy
poniterempojedyncza narzędnikmęski osobowy
poniterommnoga celownikmęski osobowy
poniterowipojedyncza celownikmęski osobowy
poniterówmnoga dopełniaczmęski osobowy
poniterówmnoga biernikmęski osobowy
poniterymnoga mianownikmęski zwierzęcy
poniterymnoga biernikmęski zwierzęcy
poniterymnoga wołaczmęski zwierzęcy
poniterzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
poniterzepojedyncza wołaczmęski osobowy
poniterzymnoga mianownikmęski osobowy
poniterzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz