po-no-rem

ponorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ponor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ponorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ponorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ponorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ponoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ponorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ponorommnoga celownikmęski rzeczowy
ponorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ponorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ponorupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ponorymnoga mianownikmęski rzeczowy
ponorymnoga biernikmęski rzeczowy
ponorymnoga wołaczmęski rzeczowy
ponorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ponorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz