po-nu-rac-two

ponuractwo (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: ponuractwo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ponuractwmnoga dopełniacznijaki
ponuractwamnoga mianowniknijaki
ponuractwamnoga bierniknijaki
ponuractwamnoga wołacznijaki
ponuractwapojedyncza dopełniacznijaki
ponuractwachmnoga miejscowniknijaki
ponuractwamimnoga narzędniknijaki
ponuractwempojedyncza narzędniknijaki
ponuractwiepojedyncza miejscowniknijaki
ponuractwopojedyncza mianowniknijaki
ponuractwopojedyncza bierniknijaki
ponuractwopojedyncza wołacznijaki
ponuractwommnoga celowniknijaki
ponuractwupojedyncza celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz