po-pie-ra-czu

popieraczu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: popieracz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
popieraczpojedyncza mianownikmęski osobowy
popieraczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
popieraczapojedyncza biernikmęski osobowy
popieraczachmnoga miejscownikmęski osobowy
popieraczamimnoga narzędnikmęski osobowy
popieraczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
popieraczemnoga biernikmęski zwierzęcy
popieraczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
popieraczemnoga mianownikmęski osobowy
popieraczemnoga wołaczmęski osobowy
popieraczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
popieraczommnoga celownikmęski osobowy
popieraczowipojedyncza celownikmęski osobowy
popieraczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
popieraczówmnoga biernikmęski osobowy
popieraczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
popieraczupojedyncza wołaczmęski osobowy
popieraczymnoga dopełniaczmęski osobowy
popieraczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz