po-pit-ko-wi

popitkowi (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: popitek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
popitekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
popitekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
popitkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
popitkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
popitkimnoga mianownikmęski rzeczowy
popitkimnoga biernikmęski rzeczowy
popitkimnoga wołaczmęski rzeczowy
popitkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
popitkommnoga celownikmęski rzeczowy
popitkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
popitkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
popitkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
popitkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
popitkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz