po-plecz-nik

poplecznik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: poplecznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poplecznicymnoga mianownikmęski osobowy
poplecznicymnoga wołaczmęski osobowy
poplecznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
poplecznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
poplecznikapojedyncza biernikmęski osobowy
poplecznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
poplecznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
poplecznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
poplecznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
poplecznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
poplecznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
poplecznikommnoga celownikmęski osobowy
poplecznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
poplecznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
poplecznikówmnoga biernikmęski osobowy
poplecznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
poplecznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz