po-praw-ni-kom

poprawnikom (nazwa pospolita) rzeczownik żart.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: poprawnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poprawnicymnoga mianownikmęski osobowy
poprawnicymnoga wołaczmęski osobowy
poprawnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
poprawnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
poprawnikapojedyncza biernikmęski osobowy
poprawnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
poprawnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
poprawnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
poprawnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
poprawnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
poprawnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
poprawnikommnoga celownikmęski osobowy
poprawnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
poprawnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
poprawnikówmnoga biernikmęski osobowy
poprawnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
poprawnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz