po-pła-ty

popłaty (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: popłat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
popłaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
popłaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
popłatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
popłatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
popłatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
popłatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
popłatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
popłatommnoga celownikmęski rzeczowy
popłatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
popłatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
popłatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
popłatymnoga mianownikmęski rzeczowy
popłatymnoga biernikmęski rzeczowy
popłatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz