po-re-nu-ta

Porenuta (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Porenut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Porenuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Porenuciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Porenutpojedyncza mianownikmęski osobowy
Porenutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Porenutapojedyncza biernikmęski osobowy
Porenutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Porenutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Porenutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Porenutommnoga celownikmęski osobowy
Porenutowipojedyncza celownikmęski osobowy
Porenutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Porenutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Porenutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Porenutówmnoga biernikmęski osobowy
Porenutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Porenutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Porenutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz