po-stol-ni-ków

postolników (nazwa pospolita) rzeczownik daw.;hist.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: postolnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
postolnicymnoga mianownikmęski osobowy
postolnicymnoga wołaczmęski osobowy
postolnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
postolnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
postolnikapojedyncza biernikmęski osobowy
postolnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
postolnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
postolnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
postolnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
postolnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
postolnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
postolnikommnoga celownikmęski osobowy
postolnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
postolnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
postolnikówmnoga biernikmęski osobowy
postolnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
postolnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz