po-stu-la-to-ra

postulatora (nazwa pospolita) rzeczownik rel.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: postulator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
postulatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
postulatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
postulatorapojedyncza biernikmęski osobowy
postulatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
postulatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
postulatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
postulatorommnoga celownikmęski osobowy
postulatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
postulatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
postulatorówmnoga biernikmęski osobowy
postulatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
postulatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
postulatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
postulatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
postulatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
postulatorzymnoga mianownikmęski osobowy
postulatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz