po-stu-rom

posturom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: postura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
posturmnoga dopełniaczżeński
posturapojedyncza mianownikżeński
posturachmnoga miejscownikżeński
posturamimnoga narzędnikżeński
posturąpojedyncza narzędnikżeński
posturępojedyncza biernikżeński
posturopojedyncza wołaczżeński
posturommnoga celownikżeński
posturymnoga mianownikżeński
posturymnoga biernikżeński
posturymnoga wołaczżeński
posturypojedyncza dopełniaczżeński
posturzepojedyncza celownikżeński
posturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz