po-sępy

posępy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: posęp

słowoliczbaprzypadekrodzaj
posęppojedyncza mianownikmęski rzeczowy
posęppojedyncza biernikmęski rzeczowy
posępachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
posępamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
posępempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
posępiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
posępiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
posępommnoga celownikmęski rzeczowy
posępowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
posępówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
posępupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
posępymnoga mianownikmęski rzeczowy
posępymnoga biernikmęski rzeczowy
posępymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz