po-słusz-ni-ce

posłusznice (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: posłusznica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
posłusznicmnoga dopełniaczżeński
posłusznicapojedyncza mianownikżeński
posłusznicachmnoga miejscownikżeński
posłusznicamimnoga narzędnikżeński
posłusznicąpojedyncza narzędnikżeński
posłusznicemnoga mianownikżeński
posłusznicemnoga biernikżeński
posłusznicemnoga wołaczżeński
posłusznicępojedyncza biernikżeński
posłusznicopojedyncza wołaczżeński
posłusznicommnoga celownikżeński
posłusznicypojedyncza celownikżeński
posłusznicypojedyncza miejscownikżeński
posłusznicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz