po-ter-ce

poterce (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: poterka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
potercepojedyncza celownikżeński
potercepojedyncza miejscownikżeński
poterekmnoga dopełniaczżeński
poterkapojedyncza mianownikżeński
poterkachmnoga miejscownikżeński
poterkamimnoga narzędnikżeński
poterkąpojedyncza narzędnikżeński
poterkępojedyncza biernikżeński
poterkimnoga mianownikżeński
poterkimnoga biernikżeński
poterkimnoga wołaczżeński
poterkipojedyncza dopełniaczżeński
poterkopojedyncza wołaczżeński
poterkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz