po-trzeb-nik

potrzebnik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: potrzebnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
potrzebnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
potrzebnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
potrzebnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
potrzebnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
potrzebnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
potrzebnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
potrzebnikimnoga biernikmęski rzeczowy
potrzebnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
potrzebnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
potrzebnikommnoga celownikmęski rzeczowy
potrzebnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
potrzebnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
potrzebnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
potrzebnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz