po-tur-na-cy

poturnacy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: poturnak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poturnacymnoga mianownikmęski osobowy
poturnacymnoga wołaczmęski osobowy
poturnakpojedyncza mianownikmęski osobowy
poturnakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
poturnakapojedyncza biernikmęski osobowy
poturnakachmnoga miejscownikmęski osobowy
poturnakamimnoga narzędnikmęski osobowy
poturnakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
poturnakimnoga biernikmęski zwierzęcy
poturnakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
poturnakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
poturnakommnoga celownikmęski osobowy
poturnakowipojedyncza celownikmęski osobowy
poturnakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
poturnakówmnoga biernikmęski osobowy
poturnakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
poturnakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz