po-ufal-cach

poufalcach (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: poufalec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poufalcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
poufalcapojedyncza biernikmęski osobowy
poufalcachmnoga miejscownikmęski osobowy
poufalcamimnoga narzędnikmęski osobowy
poufalcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
poufalcemnoga biernikmęski zwierzęcy
poufalcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
poufalcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
poufalcommnoga celownikmęski osobowy
poufalcowipojedyncza celownikmęski osobowy
poufalcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
poufalcówmnoga biernikmęski osobowy
poufalcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
poufalcupojedyncza wołaczmęski osobowy
poufalcymnoga mianownikmęski osobowy
poufalcymnoga wołaczmęski osobowy
poufalczepojedyncza wołaczmęski osobowy
poufalecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz