po-uf-ni-kom

poufnikom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: poufnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poufnicymnoga mianownikmęski osobowy
poufnicymnoga wołaczmęski osobowy
poufnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
poufnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
poufnikapojedyncza biernikmęski osobowy
poufnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
poufnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
poufnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
poufnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
poufnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
poufnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
poufnikommnoga celownikmęski osobowy
poufnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
poufnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
poufnikówmnoga biernikmęski osobowy
poufnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
poufnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz