po-wie-dacz

powiedacz (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: powiedacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
powiedaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
powiedaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
powiedaczapojedyncza biernikmęski osobowy
powiedaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
powiedaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
powiedaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
powiedaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
powiedaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
powiedaczemnoga mianownikmęski osobowy
powiedaczemnoga wołaczmęski osobowy
powiedaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
powiedaczommnoga celownikmęski osobowy
powiedaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
powiedaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
powiedaczówmnoga biernikmęski osobowy
powiedaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
powiedaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
powiedaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
powiedaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz