po-wie-nie

powienie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: powienie

słowoliczbaprzypadekrodzaj
powieniamnoga mianowniknijaki
powieniamnoga bierniknijaki
powieniamnoga wołacznijaki
powieniapojedyncza dopełniacznijaki
powieniachmnoga miejscowniknijaki
powieniamimnoga narzędniknijaki
powieniepojedyncza mianowniknijaki
powieniepojedyncza bierniknijaki
powieniepojedyncza wołacznijaki
powieniempojedyncza narzędniknijaki
powieniommnoga celowniknijaki
powieniupojedyncza celowniknijaki
powieniupojedyncza miejscowniknijaki
powieńmnoga dopełniacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz