po-wier-ni-ka-mi

powiernikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: powiernik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
powiernicymnoga mianownikmęski osobowy
powiernicymnoga wołaczmęski osobowy
powiernikpojedyncza mianownikmęski osobowy
powiernikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
powiernikapojedyncza biernikmęski osobowy
powiernikachmnoga miejscownikmęski osobowy
powiernikamimnoga narzędnikmęski osobowy
powiernikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
powiernikimnoga biernikmęski zwierzęcy
powiernikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
powiernikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
powiernikommnoga celownikmęski osobowy
powiernikowipojedyncza celownikmęski osobowy
powiernikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
powiernikówmnoga biernikmęski osobowy
powiernikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
powiernikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz