po-wnu-ki

Pownuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Pownuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pownukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Pownukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Pownukapojedyncza biernikmęski osobowy
Pownukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Pownukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Pownukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Pownukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Pownukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Pownukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Pownukommnoga celownikmęski osobowy
Pownukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Pownukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Pownukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Pownukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Pownukówmnoga biernikmęski osobowy
Pownukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Pownukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz