po-ćbie-dze

poćbiedze (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: poćbiega

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poćbiedzepojedyncza celownikmęski osobowy
poćbiedzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
poćbiedzymnoga mianownikmęski osobowy
poćbiedzymnoga wołaczmęski osobowy
poćbiegapojedyncza mianownikmęski osobowy
poćbiegachmnoga miejscownikmęski osobowy
poćbiegamimnoga narzędnikmęski osobowy
poćbiegąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
poćbiegępojedyncza biernikmęski osobowy
poćbiegimnoga mianownikmęski zwierzęcy
poćbiegimnoga biernikmęski zwierzęcy
poćbiegimnoga wołaczmęski zwierzęcy
poćbiegipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
poćbiegopojedyncza wołaczmęski osobowy
poćbiegommnoga celownikmęski osobowy
poćbiegówmnoga dopełniaczmęski osobowy
poćbiegówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz