po-łat-ko

połatko (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: połatka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
połatcepojedyncza celownikżeński
połatcepojedyncza miejscownikżeński
połatekmnoga dopełniaczżeński
połatkapojedyncza mianownikżeński
połatkachmnoga miejscownikżeński
połatkamimnoga narzędnikżeński
połatkąpojedyncza narzędnikżeński
połatkępojedyncza biernikżeński
połatkimnoga mianownikżeński
połatkimnoga biernikżeński
połatkimnoga wołaczżeński
połatkipojedyncza dopełniaczżeński
połatkopojedyncza wołaczżeński
połatkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz