pra-bu-cia-nin

prabucianin (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prabucianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prabucianmnoga dopełniaczmęski osobowy
prabucianmnoga biernikmęski osobowy
prabucianachmnoga miejscownikmęski osobowy
prabucianamimnoga narzędnikmęski osobowy
prabucianiemnoga mianownikmęski osobowy
prabucianiemnoga wołaczmęski osobowy
prabucianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
prabucianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prabucianinapojedyncza biernikmęski osobowy
prabucianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prabucianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
prabucianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
prabucianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
prabucianommnoga celownikmęski osobowy
prabucianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
prabucianymnoga biernikmęski zwierzęcy
prabucianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz