pra-co-bior-ca-mi

pracobiorcami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pracobiorca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pracobiorcapojedyncza mianownikmęski osobowy
pracobiorcachmnoga miejscownikmęski osobowy
pracobiorcamimnoga narzędnikmęski osobowy
pracobiorcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
pracobiorcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pracobiorcemnoga biernikmęski zwierzęcy
pracobiorcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pracobiorcępojedyncza biernikmęski osobowy
pracobiorcopojedyncza wołaczmęski osobowy
pracobiorcommnoga celownikmęski osobowy
pracobiorcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pracobiorcówmnoga biernikmęski osobowy
pracobiorcymnoga mianownikmęski osobowy
pracobiorcymnoga wołaczmęski osobowy
pracobiorcypojedyncza celownikmęski osobowy
pracobiorcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
pracobiorcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz