pra-dzia-dul-ku

pradziadulku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pradziadulek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pradziadulekpojedyncza mianownikmęski osobowy
pradziadulkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pradziadulkapojedyncza biernikmęski osobowy
pradziadulkachmnoga miejscownikmęski osobowy
pradziadulkamimnoga narzędnikmęski osobowy
pradziadulkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pradziadulkimnoga biernikmęski zwierzęcy
pradziadulkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pradziadulkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pradziadulkommnoga celownikmęski osobowy
pradziadulkowipojedyncza celownikmęski osobowy
pradziadulkowiemnoga mianownikmęski osobowy
pradziadulkowiemnoga wołaczmęski osobowy
pradziadulkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pradziadulkówmnoga biernikmęski osobowy
pradziadulkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pradziadulkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz