prag-ma-ty-cy

pragmatycy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pragmatyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pragmatycymnoga mianownikmęski osobowy
pragmatycymnoga wołaczmęski osobowy
pragmatykpojedyncza mianownikmęski osobowy
pragmatykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pragmatykapojedyncza biernikmęski osobowy
pragmatykachmnoga miejscownikmęski osobowy
pragmatykamimnoga narzędnikmęski osobowy
pragmatykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pragmatykimnoga biernikmęski zwierzęcy
pragmatykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pragmatykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pragmatykommnoga celownikmęski osobowy
pragmatykowipojedyncza celownikmęski osobowy
pragmatykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pragmatykówmnoga biernikmęski osobowy
pragmatykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pragmatykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz