pra-ko-py-tow-ce

prakopytowce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: prakopytowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prakopytowcapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
prakopytowcapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
prakopytowcachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
prakopytowcamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
prakopytowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
prakopytowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
prakopytowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
prakopytowcempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
prakopytowcommnoga celownikmęski zwierzęcy
prakopytowcowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
prakopytowcówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
prakopytowcupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
prakopytowcupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
prakopytowiecpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz