prak-ty-cy-sta-mi

praktycystami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: praktycysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
praktycystapojedyncza mianownikmęski osobowy
praktycystachmnoga miejscownikmęski osobowy
praktycystamimnoga narzędnikmęski osobowy
praktycystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
praktycystępojedyncza biernikmęski osobowy
praktycystopojedyncza wołaczmęski osobowy
praktycystommnoga celownikmęski osobowy
praktycystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
praktycystówmnoga biernikmęski osobowy
praktycystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
praktycystymnoga biernikmęski zwierzęcy
praktycystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
praktycystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
praktycyścimnoga mianownikmęski osobowy
praktycyścimnoga wołaczmęski osobowy
praktycyściepojedyncza celownikmęski osobowy
praktycyściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz