prak-ty-kiem

praktykiem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: praktyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
praktycymnoga mianownikmęski osobowy
praktycymnoga wołaczmęski osobowy
praktykpojedyncza mianownikmęski osobowy
praktykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
praktykapojedyncza biernikmęski osobowy
praktykachmnoga miejscownikmęski osobowy
praktykamimnoga narzędnikmęski osobowy
praktykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
praktykimnoga biernikmęski zwierzęcy
praktykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
praktykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
praktykommnoga celownikmęski osobowy
praktykowipojedyncza celownikmęski osobowy
praktykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
praktykówmnoga biernikmęski osobowy
praktykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
praktykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz