pra-mat-ko

pramatko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pramatka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pramatcepojedyncza celownikżeński
pramatcepojedyncza miejscownikżeński
pramatekmnoga dopełniaczżeński
pramatkapojedyncza mianownikżeński
pramatkachmnoga miejscownikżeński
pramatkamimnoga narzędnikżeński
pramatkąpojedyncza narzędnikżeński
pramatkępojedyncza biernikżeński
pramatkimnoga mianownikżeński
pramatkimnoga biernikżeński
pramatkimnoga wołaczżeński
pramatkipojedyncza dopełniaczżeński
pramatkopojedyncza wołaczżeński
pramatkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz