prancz-ke

Pranczke (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Pranczke

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pranczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Pranczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Pranczkemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Pranczkemnoga biernikmęski zwierzęcy
Pranczkemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Pranczkepojedyncza mianownikmęski osobowy
Pranczkepojedyncza wołaczmęski osobowy
Pranczkegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Pranczkegopojedyncza biernikmęski osobowy
Pranczkempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Pranczkempojedyncza miejscownikmęski osobowy
Pranczkemupojedyncza celownikmęski osobowy
Pranczkommnoga celownikmęski osobowy
Pranczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Pranczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Pranczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Pranczkówmnoga biernikmęski osobowy

Pranczke (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Pranczke

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pranczkepojedyncza mnoga mianownikżeński
Pranczkepojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Pranczkepojedyncza mnoga celownikżeński
Pranczkepojedyncza mnoga biernikżeński
Pranczkepojedyncza mnoga narzędnikżeński
Pranczkepojedyncza mnoga miejscownikżeński
Pranczkepojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz