pran-ge

Prange (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Prange

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Prangachmnoga miejscownikmęski osobowy
Prangamimnoga narzędnikmęski osobowy
Prangemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Prangemnoga biernikmęski zwierzęcy
Prangemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Prangepojedyncza mianownikmęski osobowy
Prangepojedyncza wołaczmęski osobowy
Prangegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Prangegopojedyncza biernikmęski osobowy
Prangempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Prangempojedyncza miejscownikmęski osobowy
Prangemupojedyncza celownikmęski osobowy
Prangommnoga celownikmęski osobowy
Prangowiemnoga mianownikmęski osobowy
Prangowiemnoga wołaczmęski osobowy
Prangówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Prangówmnoga biernikmęski osobowy

Prange (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Prange

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Prangepojedyncza mnoga mianownikżeński
Prangepojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Prangepojedyncza mnoga celownikżeński
Prangepojedyncza mnoga biernikżeński
Prangepojedyncza mnoga narzędnikżeński
Prangepojedyncza mnoga miejscownikżeński
Prangepojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz