pran-go

Prango (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Pranga

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Prandzepojedyncza celownikmęski osobowy
Prandzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Prangapojedyncza mianownikmęski osobowy
Prangachmnoga miejscownikmęski osobowy
Prangamimnoga narzędnikmęski osobowy
Prangąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Prangępojedyncza biernikmęski osobowy
Prangimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Prangimnoga biernikmęski zwierzęcy
Prangimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Prangipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Prangopojedyncza wołaczmęski osobowy
Prangommnoga celownikmęski osobowy
Prangowiemnoga mianownikmęski osobowy
Prangowiemnoga wołaczmęski osobowy
Prangówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Prangówmnoga biernikmęski osobowy

Prango (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Pranga

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Prandzepojedyncza celownikżeński
Prandzepojedyncza miejscownikżeński
Prangmnoga dopełniaczżeński
Prangapojedyncza mianownikżeński
Prangachmnoga miejscownikżeński
Prangamimnoga narzędnikżeński
Prangąpojedyncza narzędnikżeński
Prangępojedyncza biernikżeński
Prangimnoga mianownikżeński
Prangimnoga biernikżeński
Prangimnoga wołaczżeński
Prangipojedyncza dopełniaczżeński
Prangopojedyncza wołaczżeński
Prangommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz