pra-oj-ca-mi

praojcami (nazwa pospolita) rzeczownik książk.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: praojciec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
praojcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
praojcapojedyncza biernikmęski osobowy
praojcachmnoga miejscownikmęski osobowy
praojcamimnoga narzędnikmęski osobowy
praojcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
praojcemnoga biernikmęski zwierzęcy
praojcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
praojcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
praojciecpojedyncza mianownikmęski osobowy
praojcommnoga celownikmęski osobowy
praojcowiemnoga mianownikmęski osobowy
praojcowiemnoga wołaczmęski osobowy
praojcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
praojcówmnoga biernikmęski osobowy
praojcupojedyncza celownikmęski osobowy
praojcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
praojczepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz