pra-ro-dzi-ce

prarodzice (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prarodzic

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prarodzicpojedyncza mianownikmęski osobowy
prarodzicapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prarodzicapojedyncza biernikmęski osobowy
prarodzicachmnoga miejscownikmęski osobowy
prarodzicamimnoga narzędnikmęski osobowy
prarodzicemnoga mianownikmęski zwierzęcy
prarodzicemnoga biernikmęski zwierzęcy
prarodzicemnoga wołaczmęski zwierzęcy
prarodzicemnoga mianownikmęski osobowy
prarodzicemnoga wołaczmęski osobowy
prarodzicempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prarodzicommnoga celownikmęski osobowy
prarodzicowipojedyncza celownikmęski osobowy
prarodzicówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prarodzicówmnoga biernikmęski osobowy
prarodzicupojedyncza miejscownikmęski osobowy
prarodzicupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz