pra-sz-czu-rze

praszczurze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: praszczur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
praszczurpojedyncza mianownikmęski osobowy
praszczurapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
praszczurapojedyncza biernikmęski osobowy
praszczurachmnoga miejscownikmęski osobowy
praszczuramimnoga narzędnikmęski osobowy
praszczurempojedyncza narzędnikmęski osobowy
praszczurommnoga celownikmęski osobowy
praszczurowipojedyncza celownikmęski osobowy
praszczurowiemnoga mianownikmęski osobowy
praszczurowiemnoga wołaczmęski osobowy
praszczurówmnoga dopełniaczmęski osobowy
praszczurówmnoga biernikmęski osobowy
praszczurymnoga mianownikmęski zwierzęcy
praszczurymnoga biernikmęski zwierzęcy
praszczurymnoga wołaczmęski zwierzęcy
praszczurzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
praszczurzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz