pra-wnu-ce

prawnuce (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: prawnuka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prawnucepojedyncza celownikżeński
prawnucepojedyncza miejscownikżeński
prawnukmnoga dopełniaczżeński
prawnukapojedyncza mianownikżeński
prawnukachmnoga miejscownikżeński
prawnukamimnoga narzędnikżeński
prawnukąpojedyncza narzędnikżeński
prawnukępojedyncza biernikżeński
prawnukimnoga mianownikżeński
prawnukimnoga biernikżeński
prawnukimnoga wołaczżeński
prawnukipojedyncza dopełniaczżeński
prawnukopojedyncza wołaczżeński
prawnukommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz