pra-wnu-ko-wi

prawnukowi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prawnuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prawnukpojedyncza mianownikmęski osobowy
prawnukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prawnukapojedyncza biernikmęski osobowy
prawnukachmnoga miejscownikmęski osobowy
prawnukamimnoga narzędnikmęski osobowy
prawnukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
prawnukimnoga biernikmęski zwierzęcy
prawnukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
prawnukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prawnukommnoga celownikmęski osobowy
prawnukowipojedyncza celownikmęski osobowy
prawnukowiemnoga mianownikmęski osobowy
prawnukowiemnoga wołaczmęski osobowy
prawnukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prawnukówmnoga biernikmęski osobowy
prawnukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
prawnukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz