pra-wo-wier-cy

prawowiercy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prawowierca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prawowiercapojedyncza mianownikmęski osobowy
prawowiercachmnoga miejscownikmęski osobowy
prawowiercamimnoga narzędnikmęski osobowy
prawowiercąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
prawowiercemnoga mianownikmęski zwierzęcy
prawowiercemnoga biernikmęski zwierzęcy
prawowiercemnoga wołaczmęski zwierzęcy
prawowiercępojedyncza biernikmęski osobowy
prawowiercopojedyncza wołaczmęski osobowy
prawowiercommnoga celownikmęski osobowy
prawowiercówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prawowiercówmnoga biernikmęski osobowy
prawowiercymnoga mianownikmęski osobowy
prawowiercymnoga wołaczmęski osobowy
prawowiercypojedyncza celownikmęski osobowy
prawowiercypojedyncza miejscownikmęski osobowy
prawowiercypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz