pra-wuc-kie-go

Prawuckiego (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Prawucki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Prawuccymnoga mianownikmęski osobowy
Prawuccymnoga wołaczmęski osobowy
Prawuckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Prawuckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Prawuckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Prawuckichmnoga biernikmęski osobowy
Prawuckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Prawuckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Prawuckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Prawuckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Prawuckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Prawuckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Prawuckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Prawuckimmnoga celownikmęski osobowy
Prawuckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Prawuckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Prawuckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz