pre-ka-riu-szem

prekariuszem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prekariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prekariuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
prekariuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prekariuszapojedyncza biernikmęski osobowy
prekariuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
prekariuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
prekariuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
prekariuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
prekariuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
prekariuszemnoga mianownikmęski osobowy
prekariuszemnoga wołaczmęski osobowy
prekariuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prekariuszommnoga celownikmęski osobowy
prekariuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
prekariuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prekariuszówmnoga biernikmęski osobowy
prekariuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
prekariuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
prekariuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
prekariuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz