pre-la-tu-ra

prelatura (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: prelatura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prelaturmnoga dopełniaczżeński
prelaturapojedyncza mianownikżeński
prelaturachmnoga miejscownikżeński
prelaturamimnoga narzędnikżeński
prelaturąpojedyncza narzędnikżeński
prelaturępojedyncza biernikżeński
prelaturopojedyncza wołaczżeński
prelaturommnoga celownikżeński
prelaturymnoga mianownikżeński
prelaturymnoga biernikżeński
prelaturymnoga wołaczżeński
prelaturypojedyncza dopełniaczżeński
prelaturzepojedyncza celownikżeński
prelaturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz